O Rexurdimento Galego: Rosalía de Castro, Follas Novas e Cantares Gallegos

O Rexurdimento e a Obra de Rosalía de Castro

Follas Novas (1880)

A publicación de Follas Novas data de 1880. Este poemario escribiuse durante o Rexurdimento, un movemento cultural e literario que afectou Galicia a mediados do século XIX, xurdido no contexto sociopolítico da época. Rosalía de Castro, a autora, foi unha figura crucial por reivindicar o galego despois dos Séculos Escuros (SS.EE.) e por ser a primeira muller en publicar un poemario nesta lingua.

Temática e Estilo

A temática do poema é intimista/social. Podemos clasificalo dentro do libro 1 ou 2 (intimista) ou 3 ou 4 (social). Está escrito cun vocabulario fácil e con versos curtos, xa que Rosalía escribía para o pobo, para que se entendese mellor.

Recursos Estilísticos

Os recursos estilísticos de Follas Novas inclúen o uso de símbolos (os deste poema son:…). Posúe métrica e rima irregular.

Conclusión Lingüística

As obras de Rosalía teñen presenza de castelanismos e dialectalismos porque na época non existían normas escritas unificadas para o galego.

Cantares Gallegos (1863)

A publicación de Cantares Gallegos data de 1863. Este poemario tamén se enmarca no Rexurdimento, o movemento que revitalizou a cultura galega no século XIX. Rosalía, a autora, foi moi importante por reivindicar o galego despois dos Séculos Escuros e por ser a primeira muller en publicar un poemario en galego.

Temática e Estilo

A temática do poema é variada, incluíndo:

• Lírica popularizante
• Temática amorosa
• Poesía feminista
• Temática sociopolítica e patriótica

Está escrito cun vocabulario fácil e con versos curtos, xa que Rosalía escribía para o pobo, para que se entendese mellor.

Recursos Estilísticos

Esta cantiga ten metáforas e símiles. Posúe métrica e rima irregular.

Conclusión Lingüística

Do mesmo xeito que en Follas Novas, as obras de Rosalía teñen presenza de castelanismos e dialectalismos porque na época non había normas escritas.

Fundamentos da Lingua Galega

Precursores do Galego

Os principais precursores que contribuíron ao estudo e dignificación inicial da lingua galega son:

• Francisco Añón
• Alberto Camino
• Marcial Valladares
• Antonio Fernández
• Xoán Manuel Pintos

Variedades da Lingua

As variedades da lingua refírense ás diferentes manifestacións que esta adopta. Clasifícanse en:

Variedades Diatópicas (Xeográficas)

Son aquelas que se producen dependendo da zona do falante.

Variedades Diastráticas

Son aquelas que se producen dependendo do nivel sociocultural do falante.

Variedades Diafásicas

Dependen das adaptacións do falante segundo o contexto, o destinatario, a situación, a canle e o tema.

Variedades Diacrónicas

Son variables que se producen segundo a época histórica.

Variedade Estándar

É a mestura de todas para unificar a lingua e servir como modelo normativo.