Panorama Socioeconómico en España: Oportunidades, Desafíos e Sectores Clave

Enviado por Programa Chuletas y clasificado en Otras lenguas extranjeras

Escrito el en español con un tamaño de 7,43 KB

Os Novos Servizos no Século XXI: Motor de Emprego e Innovación

A gran solución á loita contra o paro está no sector servizos: crear máis servizos que á súa vez xeren emprego. Dentro dos servizos que van aparecendo e que máis futuro poden ter, cabe destacar os seguintes:

Servizos Relacionados coa Innovación Tecnolóxica

A creación destas empresas implica unha moi elevada cualificación dos empregados e obriga a unha posta a punto e un reto empresarial importante. Este tipo de empresas non crean moito traballo e apenas requiren investimento.

Servizos Relacionados coas TIC (Tecnoloxías da Información e Comunicación)

As empresas relacionadas coas TIC (Tecnoloxías da Información e Comunicación) son as que teñen que ver con internet e coa información. Tampouco crean moito traballo, e o seu persoal ten que estar moi cualificado e cunha actualización permanente. Estas son as empresas que mostran un maior crecemento e apenas requiren investimento.

Servizos Relacionados coa Xestión Ambiental

Estas empresas requiren unha menor cualificación dos traballadores. A súa gran vantaxe é que poden traballar tanto no ámbito público como no privado.

Servizos Relacionados cos Servizos Sociais

O incremento da idade da poboación e da esperanza de vida implica un maior requirimento das empresas relacionadas cos servizos sociais.

Desigualdade Territorial en España e Europa

As desigualdades territoriais dentro dun país pódense observar comparando tres indicadores: o PIB per cápita, o equipamento social e as infraestruturas nas distintas rexións que o integran. Agora trabállase para que haxa unha homoxeneidade destes indicadores no conxunto da UE. En España distínguense tres eixes ben diferenciados:

  • Eixe Noroeste (Galicia, Asturias, Cantabria e País Vasco): Ata hai un tempo era un eixe en crecemento, pero agora está en recesión.
  • Eixe Mediterráneo (Cataluña, Valencia e Baleares): É o eixe de maior crecemento.
  • Eixe Sur (Andalucía e Estremadura): Está nun período de estancamento. Sempre tivo problemas como a falta de persoal, de capital, etc.

O tamaño dos municipios ten importancia á hora de observar as desigualdades: canto máis grande é o municipio, máis desigualdades hai, e canto máis pequeno é, menos desigualdades. Tamén ten importancia a actividade económica. Naqueles municipios onde hai máis incentivos, móstranse menos desigualdades internas.

A Pobreza: Definicións e Enfoques para a Súa Erradicación

Segundo a definición de Nacións Unidas, un pobre é aquel que carece de recursos para alimentarse, para participar nas actividades sociais e para aproveitar as comodidades que poida ter no seu contorno. En Europa matízase este concepto en tres categorías:

  • Pobreza Absoluta: Carencia do esencial para sobrevivir.
  • Pobreza Relativa: Carencias importantes respecto do contorno.
  • Pobreza Subxectiva: Insatisfacción persoal con respecto ao que esa persoa considera que é normal.

Para paliar estas desigualdades, a administración pode tomar medidas como as que tenden á igualdade de oportunidades, as que tenden a equilibrar o equipamento social e o físico, ou as que tenden a que o estado de benestar alcance a un maior número de cidadáns. Hai unha medida bastante admitida polos estudos de facenda, e é que os cidadáns admiten mellor as cargas fiscais en función da equidade da distribución da renda dun país. Hai dous enfoques das administracións para corrixir os desequilibrios:

  • Enfoque Categórico: Tende a conseguir un mínimo de prestacións e de renda para todos os habitantes.
  • Enfoque Vertical: Preocúpase, sobre todo, de reducir a distancia entre os que teñen máis e os que teñen menos.

Tamén hai un enfoque ecléctico, no cal hai que conseguir que os de menos nivel de renda suban un pouco e se acheguen aos dun nivel máis alto.

A Pesca en España: Evolución, Desafíos e Estratexias na UE

A Lei de Innovación e Protección Pesqueira de 1961 reconfigurou o sector pesqueiro e situou a España como un dos principais países na actividade pesqueira. Tamén tivo efectos no mercado: introduciuse un produto alimenticio novo, o pescado conxelado. España converteuse no segundo país na actividade pesqueira, só por detrás de Xapón. Este é o único sector no que España vai en cabeza en Europa. España pasou de ter unha frota claramente obsoleta a incrementar o número de buques. Todo isto prodúcese porque a frota de agora non só pesca, senón que ademais tamén elabora o pescado conxelado, co que os barcos se converten en factorías. Péscase e inmediatamente conxélase, polo que as condicións do pescado son case mellores que as do pescado fresco. Ademais, no mercado prodúcese unha aceptación case inmediata do pescado conxelado. Se a media do consumo de pescado en Europa é de 22 kg por persoa ao ano, en España chégase case aos 40 kg.

O punto débil da pesca en España é que aquí non hai caladoiros onde se poida pescar; aquí só se pode pescar entre 8-10 millas da costa. Polo tanto, había que ir pescar fóra, pero en 1974 prodúcese a crise do petróleo, que afecta profundamente á actividade pesqueira. A esta primeira crise súmaselle unha segunda, xa que os países onde se pescaba non daban permiso para pescar tan facilmente como antes. A terceira crise é a das 200 millas que compoñen a Área Económica Exclusiva, que son recursos do país. Isto ocorre en 1977. Agora a actividade pesqueira require unhas negociacións con estes países. Aquí aparece un novo custo: o custo do pescado. Reconverteuse o sector, reduciuse o número de barcos..., pero o sector continúa. España segue sendo o segundo país no mercado mundial da pesca (incrementando os prezos). Isto produce unha dependencia doutros países no sector pesqueiro, e hoxe en día isto segue así.

A entrada en Europa produce algúns cambios, sobre todo cuantitativos. A pesca en Europa apenas ten importancia cualitativa:

Antes de 1985

Dinamarca era o primeiro país pesqueiro en Europa. O resto de países tiñan unha pesca bastante limitada. Era unha pesca doméstica, xa que se producía totalmente en augas europeas. E os biólogos tiñan un notable peso, xa que dicían ata cando se podía pescar, o que aseguraba a renovabilidade.

Despois de 1985: A Entrada de España e Portugal na UE

A entrada de España e Portugal na UE cambiou todo. Europa fixo, de antemán, unha redución do número de barcos e limitaron ou prohibiron a pesca nalgúns caladoiros. Hoxe en día, Europa limita a nosa capacidade pesqueira. España asina decenas de convenios con terceiros países. Isto obriga a Europa a crear unha dirección específica de negociacións internacionais. Hai tres solucións que son as que a UE está utilizando para paliar este problema:

  • Creación de Empresas Mixtas: Son empresas con capital europeo e recursos do país ao que se vai pescar, que establecen unha serie de condicións.
  • Solución Pescanova: Creación de empresas nestes países, que son empresas do país pero con capital de Pescanova.
  • Intercambio de Axuda de Cooperación por Uso de Recursos: Con países de Sudáfrica, Angola, Namibia, etc.

Entradas relacionadas: