Panorama da Narrativa Galega Contemporánea: Autores e Obras Esenciais

Eduardo Blanco Amor: A Esmorga (1959) e a Novela Social Galega

Eduardo Blanco Amor: A Esmorga (1959) – Novela pioneira do realismo social galego. Publicada inicialmente en Bos Aires debido á censura franquista, non foi editada en España ata 1970. A historia transcorre en Ourense (Auria) e segue a tres personaxes marxinados que pasan unha noite de excesos, violencia e fatalidade. A obra destaca pola súa ambientación urbana, a denuncia das desigualdades sociais, o uso do perspectivismo (narrada en primeira persoa polo protagonista) e a lingua popular, que achega autenticidade ao relato.

Obras Destacadas de Eduardo Blanco Amor

• Os biosbardos (1962) – Libro de relatos onde un narrador infantil ou adolescente conta historias ambientadas na súa nenez e adolescencia en Ourense. Combina realidade (pobreza, erotismo, emigración) con imaxinación.
• Xente ao lonxe (1972) – Novela que describe a sociedade ourensá de comezos de século a través da historia dunha familia obreira, abordando temas como a pobreza, a educación, a loita política e a condición da muller.

Álvaro Cunqueiro: Mestre do Realismo Fantástico Galego

Álvaro Cunqueiro é o principal representante do realismo fantástico na literatura galega, combinando elementos culturais e populares cunha forte carga imaxinativa.

Características da Obra de Cunqueiro

• A mestura de realismo e fantasía, combinando o mundo cotián co lendario.
• A incorporación de mitos doutras tradicións (clásica, oriental…) dun xeito lúdico.
• O uso da paisaxe como símbolo positivo, asociada ás viaxes e á imaxinación.

Obras Clave de Álvaro Cunqueiro

• Merlín e familia (1955)
• As crónicas do Sochantre (1956)
• Se o vello Simbad volvese ás illas (1961)

Ánxel Fole: A Narrativa Curta e a Tradición Oral Galega

Ánxel Fole (1903-1986) é o principal representante da narrativa curta galega, centrada na Galicia rural, que describe con detalle a paisaxe, os costumes e a vida da xente.

Obras Esenciais de Ánxel Fole

• Luz do candil (1952)
• Terra brava (1955)
• Contos da néboa (1973)
• Historias que ninguén cre (1981)

Rasgos Distintivos da Narrativa de Fole

• Inspirados na narrativa oral tradicional, con lendas, supersticións e contos de lobos.
• Uso de técnicas da oralidade: apelacións ao lector, frases breves e vocabulario coloquial con dialectalismos e castelanismos.
• Mestura de humor e medo, así como de realidade e elementos fantásticos.
• Recreación da fala das terras luguesas, enriquecendo a autenticidade dos relatos.

A súa obra destaca pola recuperación da tradición oral e a creación dun universo máxico dentro da Galicia rural.

Carlos Casares: Renovación Temática e Técnica na Narrativa Galega

Carlos Casares aborda a violencia e a agresividade, plasmando nas súas obras un proceso de renovación técnica que ten que ver co punto de vista, o tempo e o espazo, a miúdo desde unha primeira persoa.

Innovacións Narrativas de Carlos Casares

• Técnicas narrativas innovadoras: Uso do monólogo interior, obxectalismo, técnica cinematográfica e epistolar, substituíndo o narrador omnisciente polo narrador en primeira persoa.
• Temática existencialista: Reflexión sobre a angustia vital e o absurdo da existencia, xerando desacougo no lector.
• Ruptura temporal: Abandono da sucesión lóxica dos feitos, creando unha sensación de tempo detido e intemporalidade.
• Espazos urbanos: Fuxida do ruralismo, presentando cidades con límites imprecisos, claustrofóbicas e deshumanizadas.
• Ambiente onírico: Fusión de realidade e fantasía, con personaxes dominados por instintos primarios, destacando a presenza da violencia e do sexo, temas antes tabú.

Outros Narradores Relevantes da Nova Narrativa Galega

Entre outros narradores da Nova Narrativa Galega (NNG) atópanse X.L. Méndez Ferrín, autor de obras como Percival e outras historias e O crepúsculo e as formigas, e Gonzalo Mourullo, con títulos como Nasce unha árbore e Memorias de Tains.