A paisaxe agraria mediterránea en España: características

A paisaxe mediterránea

Localización e características físicas

Esténdese polo litoral e prelitoral mediterráneo, o val do Guadalquivir e as Illas Baleares. Presenta un relevo accidentado na costa, que alterna con chairas costeiras e co relevo suave da Depresión do Guadalquivir, formado por chairas arxilosas ou campiñas e cerros testemuña ou alcores. O clima é mediterráneo marítimo ou puro, con veráns moi secos e outonos con episodios de gota fría.

Demografía e poboamento

A densidade de poboación é moi numerosa. O boom turístico da década de 1960 provocou un forte éxodo rural cara aos sectores da construción e dos servizos. O poboamento tradicional é o disperso intercalar, con exemplos como as alquerías valencianas, as posesións baleáricas e os cortijos andaluces.

Actividades económicas

Tipos de explotación

Predominan distintos tipos de explotación segundo a zona:

• Minifundio e mesofundio: Característicos dos regadíos e da explotación agraria intensiva en Murcia e Valencia (cítricos da horta, arroz da Albufera).
• Mesofundio: Común en Cataluña (froiteiras, explotación porcina intensiva).
• Latifundios: Localizados en Andalucía Occidental, dedicados á cría de touros e á produción de aceite e viño.

Agricultura

A agricultura divídese principalmente en dúas modalidades:

• Secano: Practícase na Depresión do Guadalquivir, no prelitoral Bético e Catalán, e no Pla mallorquín. Baséase na tríade mediterránea (trigo, vide e oliveira) e nos froitos secos.
• Regadío: Dedicado á agricultura temperá ao aire libre (grazas ás suaves temperaturas), á horticultura precoz baixo plástico, á fruticultura mediterránea (cítricos, froita de pebida) e mesmo a especies tropicais (aguacate, mango) nas foxas de Málaga e Granada.

Gandaría

A gandaría presenta especializacións rexionais:

• Bovina e porcina: Principalmente en Cataluña.
• Ovina: No secano de Mallorca.
• Touros de lida: Na Depresión do Guadalquivir.

Silvicultura

Aproveitamento da madeira de piñeiro en Cataluña e Valencia. Ademais, desenvólvese unha silvicultura ecohidrolóxica nas cuncas do Xúcar e do Segura para frear a erosión do solo e a elevada taxa de evapotranspiración (perda de humidade da superficie terrestre debida á insolación e á transpiración das plantas e do solo).