Monet e a Catedral de Rouen: A Revolución da Luz e a Cor

Presentación

Estamos diante dunha obra de Claude Monet realizada na segunda metade do século XIX cunha función decorativa, cuxo título é Catedral de Rouen. A obra pertence a unha serie (feita entre 1892 e 1894) cuxo fin era investigar a incidencia da luz e a cor resultante segundo as condicións atmosféricas. Así que, neste sentido, non hai un tema narrativo tradicional. Durante dous anos, o autor alugou unha habitación fronte da fachada e trasladou alí o seu taller.

Empregou na serie distintos puntos de vista e pintou en diferentes horas ata realizar un total de 40 lenzos. Outros exemplos destacados de series son os Nenúfares.

Contexto histórico

Antes de 1860, a maior parte dos artistas educábanse nas academias de pintura, pero a partir dese ano, pouco a pouco, foron independizándose da arte perfectamente definida que trataban de inculcarlles: a arte academicista.

Manet e os impresionistas foron os primeiros inconformistas, aqueles que preferían ver as súas obras vendidas por menos diñeiro en salas menores que expostas nos salóns das academias. Foron o primeiro grupo de pintores que se independizou da tiranía imposta polas institucións oficiais. Eran artistas aglutinados en torno a un elemento común: a ruptura coa norma establecida.

Por outra banda, eran conscientes de que, desde a invención da fotografía no primeiro terzo do século XIX, a función do pintor transformárase; xa non debía ser un fiel reflexo dos feitos. Facíase necesario buscar novos campos de expresión. Moitos foron os pintores impresionistas, entre outros, ademais do noso autor, Renoir ou Degas, cunha temática moi variada.

Análise formal

Técnica e procedemento

En canto á análise formal, a técnica empregada é óleo sobre lenzo. Debemos apuntar que Monet foi o primeiro impresionista que se anima a deixar os talleres para pintar ao aire libre, o coñecido como en plein air, en busca da captación do momento. Favoreceu esta práctica a industrialización, pola difusión da pintura en tubos de estaño e o invento do cabalete portátil.

O plein air obrigou a un cambio técnico: tiñan que pintar rápido, con áxiles pinceladas, preocupándose menos dos detalles e máis do efecto xeral do conxunto. Son trazos rápidos e, en aparencia, descoidados. Era preciso retroceder uns metros para que as manchas de cor adquirisen vida diante da persoa espectadora.

A luz e a cor

Ademais, o autor non mestura as cores na paleta, senón que a súa fusión prodúcese na retina ao mirar de lonxe a composición. Tamén cambia o tratamento da luz, empregando unha luz potente, a luz do sol e do exterior.

Por outra banda, os impresionistas desenvolven unha temática ampla, pero a vida urbana e o momento fugaz son os seus temas favoritos. Foxen da representación de modelos que posan e buscan reflectir o instantáneo, o que ocorre nun segundo e non se volve repetir.

Composición

En canto á composición, é orixinal, algo común nos impresionistas. A catedral non se amosa enteira, cun punto de vista extremadamente próximo e un encadramento que parece case fotográfico. Os detalles da portada non son perceptibles individualmente, mais si se percibe a estrutura típica dunha portada gótica, como o rosetón ou os arcos apuntados.

Conclusión

Para concluír, cómpre precisar que Monet falaba da capacidade da arte para fixar as súas sensacións. O auténtico tema é o tratamento impresionista do momento. Os seus cadros abren o camiño da abstracción, como recoñecería o pintor que se erixiu como fundador dela, Kandinsky.