Modelo OSI: Guía Completa das 7 Capas de Comunicación de Rede
Enviado por Chuletator online y clasificado en Informática y Telecomunicaciones
Escrito el en
gallego con un tamaño de 3,62 KB
Modelo de Referencia OSI: Interconexión de Sistemas Abertos
O estándar OSI (Open Systems Interconnection), emitido pola ISO, foi un intento de estandarizar os sistemas de comunicación dixitais, perseguindo con iso a maior interoperabilidade entre dispositivos de comunicación. Establece unha arquitectura de comunicacións e unha serie de protocolos que, na práctica, non se empregan no mercado, xa que o estándar de facto nas comunicacións é TCP/IP (o protocolo de Internet).
Estrutura do Modelo OSI: As 7 Capas
Este modelo consiste en dividir todas as tarefas necesarias para que dúas aplicacións se comuniquen entre si nunha rede en 7 grupos, aos que se lles chama capas ou niveis.
Concepto de Capa ou Nivel
Un nivel é un grupo de funcionalidades capaz de realizar unhas tarefas determinadas. Cada capa emprega os servizos que lle ofrecen as capas inferiores para poder realizar a tarefa, e ofrece ás capas superiores os seus servizos, que son máis amplos que os da capa inferior grazas ás solucións nela implementadas.
Capa 1: Física
A capa física ocúpase da transmisión de bits a través do medio. As súas funcións principais son:
- Xestión da conexión ao medio físico: O nivel físico é capaz de detectar se está correctamente conectado ao medio físico (cable, antena, etc.) para poder realizar as comunicacións.
- Transmisión de información: Transmisión de información aos dispositivos que escoitan no medio físico ao que está conectado o dispositivo. Este proceso realízase sen ningunha garantía. É dicir, se se lle pide ao nivel 1 que transmita o bit 1, en teoría todos os dispositivos conectados o deberían recibir, pero talvez reciban un 0 ou nada, e non teremos información sobre se a comunicación tivo éxito ou non.
Capa 2: Enlace de Datos
Esta capa encárgase de dar fiabilidade ás comunicacións, así como de xestionar o feito de que existan varios dispositivos conectados ao mesmo medio, solucionando a problemática de selección de destinos e colisións.
Como emprega os servizos do nivel 1, só é capaz de comunicarse con equipos cos que teña conexión física, é dicir, no mesmo segmento de rede.
Capa 2: Subnivel LLC (Logical Link Control)
Este é o nivel que lle dá fiabilidade ás comunicacións. Encárgase das seguintes tarefas:
- Agrupación da información en tramas.
- Control de erros.
- Control de fluxo.
Capa 2: Subnivel MAC (Media Access Control)
Realiza o control de acceso ao medio. Por suposto, isto só ten sentido cando a comunicación sucede nun medio multidifusión (como unha rede en bus). Intenta solucionar ou minimizar as colisións que suceden na rede.
Capa 3: Rede
A capa de rede agrupa os datos en paquetes, e encárgase de transmitilos entre equipos que están en segmentos de rede diferentes, sen que exista interconexión directa entre eles. Isto conséguese facendo varias transmisións, dun equipo a outro, ata chegar ao destino.
Emprega polo tanto a capa 2 para realizar a comunicación entre un salto e o seguinte do paquete, pero ten que facer retransmisións para que chegue ao final.
Unidades de Datos (PDU) por Capa
As unidades de datos de protocolo (PDU) máis comúns nas capas inferiores son:
- Capa de Transporte: Segmento/Datagrama (Orixinalmente non especificado)
- Capa de Rede: Paquete
- Capa de Enlace: Trama
- Capa Física: Bit