Frantziako Erromantizismoa eta Poeta Garrantzitsuenak

Frantziako Eleberrigile Erromantikoak

François-René de Chateaubriand

Sentsibilitate erromantiko eta modernoaren fundatzailea.

• Kristautasunaren Jeinuak
• Hilondoko Memoriak
• Atala
• René

Victor Hugo

Joera psikologiko eta sentimentala nabarmendu zuen. Nobela sozialaren maisua. XIX. mendeko literaturaren patriarka, irakurriena.

• Parisko Andra Mari (1831)
• Miserableak (1862)

Alexandre Dumas (Aita)

Erromantizismoko ezaugarriak jorratu zituen.

• Hiru Mosketeroak
• Montekristoko Kondea
• Kameliadun Dama (Alexandre Dumas Semea)

Poesia Erromantikoaren Joerak

Poesia Intimista eta Kontrolatua

Forma poetiko herrikoietan oinarritutako poema laburrak dira. Gai melankolikoak, nostalgia, denboraren pasartea eta paisaia batek sortzen dituen emozioak jorratzen dituzte. Heine, Novalis edo Keats bezalako autoreek ordezkatzen dute joera hau.

Poesia Berebizikoa eta Epikoa

Poema luzeak dira, tarte narratiboak gehiegizko pasioarekin tartekatzen dituztenak. Gai erromantiko tipikoak agertzen dira: errebeldia, amodio suntsitzaileak, heriotza askatzaileak... Joera hau hobekien ordezkatzen duten poetak: Lord Byron, Victor Hugo, Espronceda.

Poeta Erromantiko Garrantzitsuak

Friedrich Hölderlinen Gaiak

Errealitate Mingarria

Poetak purutasuna, onura eta inozentzia bilatzen ditu. Hölderlinek ideala Naturan eta Antzinako Grezian aurkitzen du, balio gorenen adibide gisa. Heldutasunean idazten dituen poemek Greziako mundua eta Natura maltzurkeriaz, denboraren pasarteaz eta gizakien ekintzez kutsatuta daudela erakusten dute.

Sorkuntza Poetikoa

Naturaren eta Jainkoaren sekretuak ikasteko aukera ematen dio. Poeta aukeratua izan dela sentitzen du, eta bere lan artistikoen bidez egia absolutuak kontatu ahal dizkie gizakiei.

Jainkoaren Bazterketa

Gizakiak bere patuari aurre egin behar dio. Autoreak bere bizitzako erreferentzia galdu du eta min hori islatzen du. Jainkoaren abandonoa erronka bat bezala ikusten da, eta bizitzeko zentzua bilatzera bultzatzen du.

Lord Byron

Poema narratibo luzeak idazten ditu, protagonista errebeldeekin. Haien askatasun politiko eta morala defendatzen du, gauza guztien gainetik. Norberekokeria nagusia da Don Juan obran: bere antzinako maitaleei hitz egiten die modu kolokialean. Poesia bere pertsonalitatearen luzapen gisa ikusten du. Artistak den bezalakoa erakutsi nahi du.

Percy B. Shelley

Errebeldiaren eta askatasunaren defentsaren bide bera jarraitzen du, gizartean eta moralean ere.

• Prometeo Askatuta: Gizakiaren defentsan, Titan bat jainkoen kontra doa.
• Adonais: John Keatsen heriotzaren osteko elegia, minaren adierazpena nagusi da.

Tradiziotik alde egiten du, ez baitu kristautasunean kontsolamendua aurkitzen.