Familia-krisiak: motak eta gainditzeko gako nagusiak

Familia-krisiak: Zein motatakoak aurreikusi daitezke?

Familia-bizitzan zehar, hainbat krisi mota gerta daitezke, eta horiek identifikatzea funtsezkoa da kudeaketa egokia egiteko:

• Garapen-krisiak, bilakaerarenak edo bizi-zikloarenak: Ohikoenak eta aurresaten errazenak dira. Familia-sistemaren barruko bizi-zikloak berak eragiten ditu, eta aldaketak pixkanakakoak edo bat-batekoak izan daitezke. Adibidez: pubertaroa, zahartzaroa edo seme-alaba baten ezkontza. Arazoak sortzen dira pertsona krisia ekiditen saiatzen bada, egokitu edo birdefinitu beharrean.
• Trantsizio-krisiak: Gizarte-paperari eta egoera berrietan inplikatzeari lotuta daude. Adibidez: jaiotza bat, eskolatik institutura pasatzea, erretiroa edo lanez aldatzea.
• Babesgabetasun-krisia: Familiako kide batek mendekotasun edo disfuntzio psikiko edo fisikoa duenean agertzen da (gaixotasun terminalak, buruko gaixotasunak edo endekapenezkoak). Egoera horretan, familia zaintzera eta arreta ematera behartuta dago.
• Egiturazko krisiak: Familiako kideen arteko harremanetatik eta elkarreraginetatik sortzen dira. Horiek indarkeria, alkoholismoa eta komunikazio-blokeoa eragin ditzakete, eta barne-tentsioen ondorioz behin eta berriz errepikatu ohi dira.

Zaintzaren erronka babesgabetasun-krisietan

Arazo larrienak arreta oso espezializatua behar denean agertzen dira. Kasu horietan, kanpoko laguntza ezinbestekoa da (gizarte- eta osasun-arretako profesionalak, erizainak, etab.), baita bestelako baliabideak ere, hala nola eguneko zentroak edo egoitzak.

Krisiei aurre egiteko alderdi esanguratsuak

Krisialdiak behar bezala konpontzeko, hiru zutabe nagusi hauek hartu behar dira kontuan:

• Errealitatea hautematea: Ezinbestekoa da gertaerei eta sentimenduei modu errealistan aurre egitea. Pertsonak arazoa modu errealistan hartzen badu, bere baliabide pertsonalak erabili ahal izango ditu; errealitatetik urruntzen bada, ordea, zaila izango da egoera bideratzea.
• Laguntza bilatzea eta aurkitzea: Krisi-egoeretan, ingurura jotzea (senideak, lagunak, gizarte-zerbitzuak) funtsezko baliabidea da. Laguntza eskatzeko gaitasuna oreka-egoeraren seinale da, harreman sendoak mantendu direla adierazten baitu.
• Norberaren gaitasunak martxan jartzea: Ikuspegi errealista eta laguntza izatea ez da nahikoa interesatutako pertsonak ez baditu bere gaitasunak aktibatzen. Garrantzitsua da arazoari aurre egitea eta jarrera positiboari eustea.