Evolución Urbana e Áreas Periféricas de Madrid

A Evolución da Periferia Urbana de Madrid

Fórmanse así áreas suburbanas nas que se mesturan usos do solo urbano e rural. Realizouse na década dos sesenta un Plan de vivendas para as clases baixas en distintos barrios. Podemos diferenciar na periferia distintos tipos de áreas segundo a súa función:

Tipos de áreas residenciais

Xurdiron distintos tipos de barrios entre as décadas dos 50 e 70. A masiva chegada de inmigrantes como consecuencia do éxodo rural provocou a construción de numerosas vivendas, a miúdo sen planificar. Dentro das áreas residenciais aparecen barrios de infravivenda, especialmente na década de 1950, con casas autoconstruídas con materiais de refugallo e carentes de servizos básicos (luz, auga, saneamento).

• Barrios con vivendas de promoción oficial: predomina a trama aberta e edificación de bloques de baixa calidade e escasos equipamentos nos que posteriormente houbo que realizar remodelacións e melloras.
• Barrios de promoción privada: características diferentes en función do poder adquisitivo da poboación e do momento da construción dos mesmos. En xeral, trátase de zonas con trama aberta en bloques ou torres con alta densificación, monótonos e de materiais construtivos mediocres.
• Áreas de vivendas para as clases medias: con chalés acaroados, para os que buscan contacto coa natureza.

Áreas industriais e de servizos

• As áreas industriais son tamén de diverso tipo: polígonos industriais relacionados co desenvolvementismo da época, localizados principalmente no sector sur, xunto ao río Manzanares, e novos espazos industriais de maior calidade: parques industriais e empresariais, no sector norte ou nordeste.
• As áreas de servizos e equipamentos que buscan espazos abundantes e baratos: centros comerciais, escolares, sanitarios... construídos a partir da década de 1980.

Desenvolvemento Metropolitano e Actualidade

En 1969, co desenvolvemento da área metropolitana, pretendíase limitar o crecemento urbano madrileño e favorecer o dos municipios limítrofes (Alcorcón, Móstoles, Getafe, Leganés), onde se formaron cidades dormitorio. Para conectar estas áreas co centro creouse a M-30.

A planificación urbana actual céntrase non só en realizar proxectos máis estruturados, con mellores servizos e calidade, senón que tamén se dirixe a rehabilitar e mellorar o casco antigo e áreas históricas. Hoxe Madrid perde poboación debido a unha serie de problemas (carestía da vida, contaminación, con gran nivel de delincuencia...). Asemade, prodúcese un proceso de xentrificación en determinados barrios do centro (Chueca) que, tras o proceso de remodelación, abandonaron os antigos residentes, converténdose en zonas máis caras.