Etapas do Desenvolvemento Psicosexual e Psicosocial segundo Freud e Erikson
Etapas do Desenvolvemento Psicosexual segundo Freud
Oral (0-12/18 meses): o pracer sitúase na boca, unha das zonas do corpo que máis información proporciona.
Anal (12/18 meses – 3 anos): relacionada co control de esfínteres.
Fálica (3-6 anos): relacionada co «complexo de Edipo».
Latencia (6-12 anos): etapa de tranquilidade, sen ningunha zona eróxena; a enerxía dirixese cara a outro tipo de aprendizaxes ou actividades.
Xenital (pubertade en diante): establécese a personalidade adulta e o desexo dirixese, segundo Freud, cara a unha persoa do outro sexo.
Etapas do Desenvolvemento Psicosocial segundo Erikson
Etapas:
Confianza vs desconfianza (0-1): desenvólvese a virtude da esperanza.
Autonomía vs vergoña/dúbida (1-3): vontade.
Iniciativa vs culpa (3-6): propósito.
Laboriosidade vs inferioridade (6-12): destreza.
Identidade vs confusión de identidade (12-20): fidelidade.
Intimidade vs illamento (20-40): amor.
Produtividade vs estancamento (40-60): coidado.
Integridade vs desesperación (60 en diante): sabedoría.
Etapas do Desenvolvemento Cognitivo segundo Piaget
Etapa sensoriomotora (0-2 anos): a intelixencia está moi unida ao corpo e ao movemento. Coller unha pelota, levarse algo á boca… así comeza a coñecer o mundo.
Etapa preoperatoria (2-6/7 anos): a partir das experiencias anteriores comeza a desenvolverse a capacidade de simbolización, é dicir, usar símbolos para representar algo e para comunicar (linguaxe oral, escrita…). Nesta fase aínda existen limitacións para pór en práctica os esquemas mencionados (por exemplo, un vaso alto e ancho).
Etapa de operacións concretas (7-12 anos): etapa escolar, na que xa desenvolveron eses esquemas e son capaces de operar con distintas perspectivas, non só coa propia, aínda que seguen tendo certas limitacións no pensamento abstracto.
Etapa de operacións formais: corresponde á adolescencia. Desenvolven o pensamento para chegar a conclusións que antes non podían alcanzar, o pensamento crítico e os procesos cognitivos máis complexos.
Características Xerais do Pensamento Infantil
As características xerais son a centración (pensan que as cousas só son dunha maneira) e a aparencia (fíxanse no que parece, aquí e agora, xa que non recordan experiencias anteriores). O egocentrismo leva a centrarse na propia experiencia e a interpretar o mundo desde un único punto de vista, o seu. Piaget postulaba que este egocentrismo levaba a:
Animismo
Dar vida a obxectos que non a teñen. «O sol está durmindo» é unha explicación dos fenómenos do contorno desde o punto de vista infantil.
Artificialismo
Explicar fenómenos naturais como se fosen obra do ser humano. «Quen fixo esa cova?».
Fenomenismo (pensamento transdutivo)
Unir dous fenómenos que non teñen unha relación causal pero que ocorren próximos no tempo. «Cando dorme, chega a mañá, da igual a que hora do día sexa».
Finalismo
As cousas teñen un obxectivo ou un fin. «Os cabalos son para montalos, o mar é para bañarse no verán, etc.».