Disolbagarritasuna eta Konposatuak: Isomeria, Erreaktibitatea eta Erreakzioak

Disolbagarritasuna: Solutu batek disolbatzaile batean duen disolbagarritasuna da disolbatzaile horren kantitate jakin batean edo disoluzio batean disolba daitekeen solutuaren kantitate maximoa, tenperatura zehatzean.

1) Disoluzio aseak: disolbaturiko substantzia oreka dinamikoan dago disolbatu gabeko solutuarekin. Disoluzio horiek solutuaren kantitate maximo posiblea dute.

2) Disoluzio gainaseak: disoluzio aseari dagokion solutu kantitatea baino kantitate handiagoa dute. Egoera hori ez da egonkorra, nahikoa da solutuaren kantitate txiki bat gehitzea solutuaren soberakinaren kristalizazioa eragiteko.

3) Disoluzio asegabeak: solutu kantitatea baino kantitate txikiagoa dute.

Kps edo Ks: disolbagarritasun-biderkadura (konstantea).

1) Qs < Ks: disoluzio asegabea egongo da, eta solido gehiago disolbatu ahal izango da; disolbagarritasun-orekaren eskuineranzko desplazamenduari laguntzen zaio.

2) Qs = Ks: Disoluzio asea egongo da; sistema orekan dago.

3) Qs > Ks: disoluzio gainasea da. Disolbagarritasun-orekaren ezkerreranzko desplazamenduari laguntzen zaio; ioien kontzentrazioaren soberakina hauspeatu egingo da, Qs = Ks izan arte.

ISOMERIA: Konposatu batzuk isomeroak direla esaten da, formula molekular berbera izanda, egitura edo konfigurazio espaziala desberdina badute. Propietate fisiko edo kimiko desberdinak izango dituzte.

1) Egiturazko isomeria: molekulen atomoak era desberdinean lotuta daude, eta horrenbestez, molekulek egiturazko formula desberdinak dituzte.

2) Estereoisomeria: molekulen atomoak era berean lotuta egon arren, loturak ez daude berdin kokaturik espazioan.

- Kate isomeria: atomo batzuek edo atomo talde batzuek karbonodun katean duten kokapenean desberdindu.

- Posizio isomeria: karbonodun katean talde funtzionalaren posizioan desberdindu.

- Funtzio isomeria: isomeroak talde funtzionalean desberdindu.

Bentzenoaren erreaktibitatea: Hidrokarburo aromatikoa+Halogenoa=Haloderibatua+Hidrogeno haluroa. Bentzenoaren klorazioa eta bromazio hau modu zuzenean soilik gerta daiteke Lewis-en azidoak diren katalizatzaileen aurrean. Hidrokarburo aromatikoen ordezkapen-erreakzioak: Bentzenoaren klorazioak, nitrazioak, alkilazioak eta sulfonazioak ordezkapen-deribatuak sortzen dituzte: Klorobentzenoa, Nitrobentzenoa, Azido bentzenosulfonikoa, Metilbentzenoa (Toluenoa).

Hidrokarburoen erreaktibitatea:

Ordezkapen erreakzioak (Alkanoak):

Halogenazioa: Argi-energia behar duten erreakzioak dira F2>Cl2>Br2 ordenean erreaktibotasuna behera egiten du (I2-ak ez du erreakzionatzen) (Argia) (Azidoa sortu).

Nitrazioa: >400º (Ura sortu).

Sulfonazioa: P,T altuak (Ura sortu).

Adizio erreakzioak (Alkenoak / Alkinoak):

Halogenazioa: +Cl2, Br2, I2, F2.

Hidrohalogenazioa: +HCl, HBr, HI. Markovnikov-en araua jarraituz.

Hidrogenazioa: H2-a gehitu egiten da T eta P altuetan eta katalizatzaile egoki baten presentzian (Pt / Pd / Fin zatitutako Ni).

Hidratazioa: Alkoholak lortzen dira, Markovnikov-en araua jarraituz.

Errekuntza erreakzioak: Hidrokarburo guztiek izaten dute eta azken produktuak CO2 eta H2O dira beti (Doitu).

Deribatu halogenatuen erreaktibitatea:

Ordezkapen erreakzioak:

Hidroxilo taldeen bidez: (OH) / H2O.

Amino taldeen bidez: (NH3).

Zianuro taldeen bidez: (CN).

Eliminazio erreakzioak (deshidrohalogenazioa): Eliminazioak produktu batera baino gehiagotara eramanten badu, Saytzeven araua aplikatu behar da (OH eta beroa) (Produktu nagusia eta sekundarioa+Ura+Gatza).

Konposatu oxigenatuen erreaktibitatea:

Azido-base erreakzioak (Alkoholak / Azidoak):

Alkoholak: Ordezkapen erreakzioak dira baina alkoholak base ahulen antzera ari daitezke azido sendoekin. Hidroxilo taldea ordezkatu egiten da katalizatzaile azidoen presentzian. (H+).

Azido karboxilikoak (Neutralizazio-erreakzioak):

Baseekin (Sendoekin): Azidoa+Basea=Gatza+Ura.

Amoniakoarekin (Base ahula): (NH3).

Bikarbonatoarekin: Azidoa+NaHCO3=Gatza+CO2+H2O.

Azido erreakzioak (Aldehidoak / Zetonak):

Urarekin. // Hidrogenoarekin (H2).

Eliminazio erreakzioak (deshidratazioa) (Alkoholak):

Deshidratazio intramolekularra (T altuetan): Alkeno bat sortzen da, Saytzev-en araua jarraituz. (T altua, beroa, H2SO4) (Produktu nagusia eta sekundarioa + Ura).

Deshidratazio intermolekularra (T baxuetan): Molekulen arteko deshidratazioa gertatzen da; hau da, ur molekula bi alkohol molekuletatik ateratzen da, eterra lortuz. (T baxua, H2SO4).

Esterifikazioak: Azido karboxilikoaren eta alkoholaren arteko erreakzioa da eta prozesuan ester bat sortu eta ura eliminatzen da. Erreakzioa itzulgarria da eta esterifikazioaren alderantzizko erreakzioari hidrolisia esaten zaio (Azidoa+Alkohola=Esterra+Ura). Prozesu zuzena erraztu egiten da H+ gehituz, -OH taldea ateratzea arrazten baitu. -OH taldea azidotik ateratzen da, eta ez alkoholetik.

Oxidazio-erredukzio erreakzioak:

Alkohol primarioa=Aldehidoa=Azidoa (Oxidazioa) / Azidoa=Aldehidoa=Alkohol primarioa (Erredukzioa).

(K2Cr2O7: Oxidazio ahula) (KMnO4: Oxidazio bortitza).

(NaBH4: Erredukzio ahula) (LiAlH4: Erredukzio bortitza).

Alkohol sekundarioa=Zetona=Azidoak (Oxidazioa) / Azidoak=Zetona=Alkohol sekundarioa (Erredukzioa).

(K2Cr2O7: Oxidazio ahula).