Desenvolvemento da Prosa Galega (1936-1976): Autores e Tendencias Clave

Enviado por Chuletator online y clasificado en Otras lenguas extranjeras

Escrito el en español con un tamaño de 3,86 KB

A Prosa en Galicia entre 1936 e 1976: Os Renovadores da Narrativa

Contexto Histórico e Literario

  • A **Guerra Civil** e a **ditadura franquista** provocan a interrupción da evolución da narrativa galega.
  • A literatura galega refúxiase no **exilio** ata os anos 50, cando comeza a recuperación coa creación da **Editorial Galaxia**.
  • Diversas **tendencias narrativas** emerxen nesta etapa:
    1. Continuación da prosa da Xeración Nós: Otero Pedrayo, Risco, Carballo Calero.
    2. Realismo fantástico: Álvaro Cunqueiro.
    3. Realismo popular: Ánxel Fole.
    4. Realismo social: Eduardo Blanco Amor.
    5. Realismo rural: Xosé Neira Vilas.
    6. Nova Narrativa Galega: Xeración dos 50 (ver Tema 7).

Autores e Obras Destacadas

Álvaro Cunqueiro (1911-1981): Realismo Fantástico

Características da súa Narrativa

  • Mestura de **realismo e fantasía**: Personaxes míticos como Merlín conviven con xente do rural galego.
  • **Predominio da oralidade**: Influencia da tradición oral, uso de arcaísmos e dialectalismos.
  • **Narración desestruturada**: Uso da técnica do "conto dentro do conto".

Obras Principais

  • Merlín e familia (1955): Relatos sobre a vida de Merlín na súa casa de Miranda.
  • As crónicas do Sochantre (1956): Historia dun músico que viaxa con personaxes do máis aló.
  • Se o vello Sinbad volvese ás illas (1961): Sinbad non distingue entre realidade e soño.
  • Relatos breves:
    • Escola de menciñeiros (1960), Xente de aquí e de acolá (1971), Os outros feirantes (1979). Temática: Retratos de personaxes do mundo rural.

Ánxel Fole (1903-1986): Realismo Popular e Etnográfico

Características da súa Narrativa

  • **Recreación da Galicia rural e misteriosa**: Influencia da tradición oral e do conto popular.
  • Dúas etapas na súa obra:
    1. Mundo rural galego: Á lus do candil (1953), Terra brava (1955).
    2. Espazos urbanos e vilegos: Contos da néboa (1973), Historias que ninguén cre (1981).

Obra Destacada

  • Á lus do candil (1953): Catro fidalgos contan historias nunha torre durante unha nevarada, seguindo a estrutura do **Decamerón de Boccaccio**.

Eduardo Blanco Amor (1900-1979): Realismo Social

Características da súa Narrativa

  • **Retrato da sociedade ourensá** (Auria) e das súas clases sociais.
  • Influencia do **neorrealismo social**: Conflitos individuais e psicolóxicos combinados con loitas sociais.

Obras Principais

  • A esmorga (1959): Historia de tres amigos nunha esmorga autodestrutiva, narrada en **primeira persoa** por un deles.
  • Xente ao lonxe (1972): Visión do **Ourense proletario** a comezos do século XX.
  • Os biosbardos (1962): Contos sobre o paso da **infancia á idade adulta**.

Xosé Neira Vilas (1928-2015): Realismo Rural e Social

Características da súa Narrativa

  • Literatura como **denuncia social**: Denuncia das inxustizas e desigualdades.
  • **Estilo depurado e conciso**: Uso dunha linguaxe coidada e funcional.
  • Dous espazos fundamentais:
    1. Galicia rural.
    2. Galicia emigrante.

Obras Principais

  • Memorias dun neno labrego (1961): Narración en primeira persoa dun neno labrego, **Balbino**, que expresa a súa **visión crítica do mundo rural**.
  • Cartas a Lelo (1971), Aqueles anos do Moncho (1977): Integradas no "**Ciclo do neno**", continúan a temática da infancia rural.

Entradas relacionadas: