A Construción do Estado Moderno: Centralización e Unidade nos Reinos Ibéricos

A Centralización do Poder e as Institucións

... zonas. No caso de Aragón, creouse a institución de **Xustiza Maior** para mediar entre o monarca e os seus súbditos, e as institucións de Cataluña e Valencia seguiron funcionando por separado.

O Papel das Cortes

Tendo en conta as **Cortes**, estas mantiveron as súas funcións tradicionais (proposta e aprobación de leis, recadación de impostos…), pero foron sometidas, e os monarcas **reduciron** o número de cidades con dereito a voto. Existían Cortes diferenciadas:

• En **Castela**, na que non participaban o clero e a nobreza debido a que non pagaban impostos.
• En **Cataluña, Aragón e Navarra**, nas que a nobreza e o clero si interviñan.

Reorganización Administrativa e Burocracia

O seguinte paso foi a designación de **Correxidores** para controlar as principais cidades. Ademais, crearon a **burocracia**, unha serie de persoas formadas en leis, vinculadas ao Estado, as cales reorganizaron o sistema de cobro de impostos; e a figura dos **secretarios**, procedentes da baixa nobreza e da burguesía, que acumularon enormes poderes no goberno. Apareceu, tamén, a figura dos **vicerreis**, os representantes dos monarcas, en caso necesario. Someteuse á nobreza, arredándoa das altas funcións a cambio de **privilexios económicos e mercés**.

Control Relixioso e Unidade de Fe

Continuaron co **control da Igrexa**, na que os Reis Católicos contaban con privilexios nos asuntos relixiosos: controlaban as ordes, as súas actividades e a súa austeridade. A poboación xudía e musulmá foi obrigada a converterse ao catolicismo. Polo tanto, para perseguir os falsos conversos e manter a pureza e o dogma da moral católica, creouse o **Tribunal da Inquisición (1478)**. Os procesos destes tribunais eran rigorosamente secretos, as súas sentenzas inapelables e estas facíanse públicas por medio dos **Autos de Fe**.

A **intransixencia relixiosa** fixo que, desde finais do século XV, se valorase e esixise a **limpeza de sangue**, é dicir, ser católico puro, sen ascendentes doutra relixión. Isto provocou a submisión dos últimos redutos musulmáns da península e a **expulsión dos xudeus en 1492**.

Política Exterior e Control Militar

Por outra parte, Fernando de Aragón fíxose co mando de todos os exércitos da Península, o que lle **outorgou** unha enorme capacidade militar e de fondos económicos para as campañas bélicas. Durante o seu reinado conseguiron:

• As cidades de **Navarra, Nápoles, Granada**.
• Algunhas prazas do norte de África e as **Illas Canarias**.

Ademais, creouse a **Santa Irmandade**, un organismo que consistía nunha milicia urbana dedicada a manter a orde pública e paralizar as sublevacións.

Estratexia Diplomática

Finalmente, para continuar potenciando o seu poder, realizaron unha serie de **alianzas diplomáticas** con diferentes países europeos, co propósito de aumentar os seus dominios na Península e **illar a Francia**.