Conjunciones y adverbios latinos: quod, ut, ne, donec, quoad, dum, quin, quo, quam y cum

Francés6,12 KB

Conjunciones y adverbios latinos

CONJ: QUOD

  • Pronombre relativo neutro: "lo cual, lo que, que" (quod dicis, bonum est).
  • Conjunción subordinante sustantiva: "que, el hecho de que" (gaudeo quod vales).
  • Conjunción subordinante adverbial causal: "porque, puesto que" (amicos habes, quod bonus amicus es).

UT

  • Adverbio de modo:
    • Interrogativo: "¿cómo?" (ut vales?).
    • Exclamativo: "¡cómo!" (ut errat).
    • Indefinido: "de un modo o de otro, de cualquier modo, ojalá" (ut te di perduint!).
  • Conjunción subordinante:
    • Comparativa: "como" con indicativo (faciam ita ut iubes).
    • Temporal: "cuando" con indicativo (ut Caesar haec vidit).
    • Completiva: "que" con subjuntivo (peto ut venias).
    • Consecutiva: "de tal manera, tan, tanto... que" con subjuntivo (sol ita ardet, ut herbae sitiant).
    • Concesiva: "aunque" con subjuntivo (ut sis fortis, non vinces).
    • Final: "para que" (haec facit ut laudetur).

NE

  • Adverbio de negación: "no" (ne veniat).
  • Conjunción:
    • Completiva: "que no" (timeo ne venias).
    • Final: "para que no" (haec facit ne culpetur).
  • Partícula enclítica interrogativa:
    • En oraciones interrogativas directas: "¿acaso?" o no se traduce (est ne frater intus?).
    • En oraciones interrogativas indirectas: "si" (videamus satisne ista sint).

DONEC

Conjunción subordinante adverbial temporal. Se traduce "mientras que" con indicativo (donec eris felix, numerabis amicos) y "hasta que" con subjuntivo (hostes se moverunt, donec Romani transirent).

QUOAD

  • Adverbio de lugar interrogativo-relativo: "hasta dónde, ¿hasta dónde?" (quoad pervenit?).
  • Adverbio temporal: "hasta cuándo, hasta que" (quoad potuit, restitit).

DUM

Indica duración: "mientras que, hasta que".

  • Adverbios temporales: nondum (todavía no), vixdum (apenas todavía), nihildum (todavía nada).
  • Conjunción subordinante adverbial temporal:
    • "Mientras que" con indicativo (fruare dum licet).
    • "Hasta que" con subjuntivo (dum a te litterae veniant, in Italia morabor).
  • Conjunción subordinante adverbial causal: en realidad son las temporales, a las que en ciertos contextos podemos dar una interpretación causal (dum veritus est, non vidit).
  • Conjunción subordinante adverbial condicional-restrictiva: se traduce "con tal de que" (oderint dum metuant).

QUIN

  • Adverbio interrogativo: "¿cómo no...? ¿por qué no...?". Quin implica mandato (quin tu taces?).
  • Conjunción subordinante relativa consecutiva: "que no" (nullust quin sciat).
  • Conjunción subordinante sustantiva: "que" (nemo dubitat quin sit occisus).
  • Conjunción adversativa: "pero, sino, más bien" (quin tu audi).
  • Va con partículas como contra, etiam, immo, potius: "antes bien, al contrario, ciertamente".

QUO

  • Ablativo singular masculino/neutro del pronombre relativo ("con el que, con lo que"), interrogativo ("¿con qué/quién?") o indefinido ("con algún/algo") (quo te laudant?).
  • Adverbio:
    • Relativo: "donde" (abi quo libet).
    • Interrogativo: "a dónde, para qué" cuando hay un comparativo en la subordinada (quo vadis?).
    • Indefinido: "a algún lugar" (si quo proficisceris...).
  • Conjunción:
    • Subordinante adverbial final: "para que" (Rhodum ille profectus est quo melior esset).
    • Subordinante adverbial causal: "porque, puesto que" (non eo dico, quo mihi veniat in dubium tua fides).

QUAM

  • Pronombre relativo acusativo singular femenino: "a la cual, a la que, que" (urbs, quam vides, pulchra est).
  • Adverbio interrogativo/exclamativo: "¡cuán!, ¡cuánto!, ¿qué!" (quam pulchra est!).
  • Adverbio comparativo: "como, que". Va en correlación con tam... quam, magis... quam, plus... quam, etc. (Petrus tam altus quam Antonius est).

CUM

  • Preposición de ablativo: "con" (cum patre veni).
  • Conjunción:
    • Subordinante adverbial temporal, con indicativo: "cuando" (cum Caesar haec vidit, legatos vocavit).
    • Subordinante adverbial causal, con subjuntivo: "porque, puesto que" (cum vita brevis est, carpe diem).
    • Subordinante adverbial temporal-causal (cum historicum): "como + verbo/gerundio/al + infinitivo". Va con imperfecto o pluscuamperfecto de subjuntivo (cum Caesar haec videret, legatos vocavit).
    • Subordinante adverbial concesiva: "aunque" (cum sis fortis, tamen non vinces).

Descargar

PDF Word HTML