Ascenso do Nazismo e Crac de 1929: Impacto Económico e Político en Alemaña e Europa

O Ascenso do Nacionalsocialismo e a Crise de 1929: Impacto en Alemaña e Europa

O primeiro fragmento, extraído do libro que escribiu Hitler antes de converterse en ditador, expón as súas ideoloxías. Neste texto, pódese observar como Hitler rexeita a democracia, argumentando que non funciona e que o país necesita un suposto xefe que concentre todo o poder do Estado nas súas mans. Tamén afirma que o Estado non terá ningún organismo representativo, senón organismos consultivos que se limitarán a preguntar ao xefe e a recibir ordes. En resumo, o seu obxectivo era impoñer unha ditadura.

O Triunfo do Partido Nazi e a Consolidación do Poder

O segundo texto aborda as razóns do triunfo do Partido Nazi, principalmente o medo a unha revolución bolxevique e a esperanza de que os nacionalsocialistas fixesen de Alemaña un país estable, grazas aos programas económicos de Hitler. En esencia, a poboación necesitaba unha mellora urxente das condicións de Alemaña.

• O Partido Nazi converteuse no único partido permitido, e os sindicatos foron substituídos por organizacións afíns ao réxime.
• Creouse un Estado Unificado, onde todos os poderes pasaron ao Reich (o xefe supremo).
• A administración de funcionarios que non estivesen a favor do réxime foi desmantelada, e todo o poder xudicial quedou en mans do partido, mentres se establecían tribunais excepcionais para delitos políticos.
• Reforzouse a opresión, coa creación dunha forza policial política xunto cos campos de concentración.
• Para finalizar, propúxose a creación dun Gran Reich Alemán para garantir o "espazo vital" do pobo alemán, sometendo aos pobos considerados inferiores.

A Economía Nazi: Autosuficiencia e Preparación para a Guerra

Os líderes nazis aspiraban a converter Alemaña nunha potencia mundial. Para iso, elaborouse un plan estatal co obxectivo de facer a Alemaña autosuficiente. Por esta razón, desenvolveuse o Plan Cuadrienal, que buscaba preparar o país para a guerra e obter todos os produtos necesarios mediante industrias de substitución. O Estado tamén exerceu un forte control sobre a economía para controlar a inflación, realizando investimentos e obras públicas para reducir o desemprego. Por último, púxose especial atención á industria pesada, sobre todo ao armamento.

Os resultados económicos foron desiguais: mentres que a produción industrial medrou enormemente, os salarios e as condicións laborais eran mínimas, con xornadas moi longas. Controlouse a inflación, pero o comercio exterior paralizouse.

O Crac de 1929 e as súas Consecuencias Globais

A relación entre estes eventos e o Crac da Bolsa de Nova York é fundamental. As empresas acumulaban stock que non conseguían vender, polo que cando ocorreu o crac, e ao non ter diñeiro para pagar aos traballadores, tiveron que despedilos. Tampouco dispuñan de capital para producir grandes volumes de stock como antes.

Orixe da Crise: Burbulla Especulativa e Caída Bursátil

As accións das empresas estaban sobrevaloradas. Para evitar que o seu valor na bolsa baixase debido ás escasas vendas, as empresas comezaron a investir en si mesmas, creando unha burbulla especulativa. Algúns investidores decatáronse disto e comezaron a vender as súas accións a bo prezo, o que levou a outros a facer o mesmo. Con todo, o valor das accións caeu drasticamente e ninguén as estaba comprando. Isto provocou que máis de 15 millóns de accións quedasen sen vender e o Estado perdese 10.000.000 de euros nun só día.

O "Martes Negro" e o Impacto Global

Este evento coñeceuse como o "Martes Negro", momento no que os bancos comezaron a reclamar o pago das débedas, o que fixo que o prezo das accións dos investidores caese un 90 por cento. A falta de liquidez da banca e a reducida capacidade dos produtores, xunto co aumento do desemprego e a caída dos prezos, levaron ao afundimento de moitas empresas e bancos.

A interdependencia económica dos países e a redución da demanda interna provocaron grandes perdas e un descenso da produción. Moita xente quedou desempregada e só compraba o necesario, xa que os prezos baixaban todos os días. Isto xerou unha crise xeneralizada en todos os países capitalistas de Europa, xa que eran dependentes das exportacións e das axudas de Estados Unidos.