Agricultura e Industria Lixeira no 2º Plan Quinquenal Soviético (1933-1937)

Agricultura e industria lixeira no 2º Plan Quinquenal

A evolución da agricultura e da industria lixeira quedan nun segundo plano. Desde o punto de vista produtivo, os beneficios ou o éxito do plan foron evidentes a comezos dos anos 30, pois constátase un avance da produción en todos os sectores. Ese éxito supuxo para o equipo dirixente unha especie de confirmación de haber iniciado unha liña política e económica acertada, que facía viables os dous obxectivos fundamentais: a independencia do país e, ao mesmo tempo, profundar na construción do socialismo.

Isto fai que, cando se inicia o 2º Plan Quinquenal, se incida nos mesmos obxectivos e nos mesmos sectores, pero prestando máis atención que no 1º plan ao sector agrícola. É precisamente agora cando se leva a cabo un intenso proceso de modificación das estruturas produtivas no ámbito da agricultura.

A colectivización da agricultura

O 2º Plan Quinquenal (1933-1937) tiña como obxectivo finalizar o proceso de colectivización da agricultura soviética. Esta colectivización, en moitos casos, levouse a cabo de xeito forzado ou violento, utilizando o poder do Estado, e supuxo, desde o punto de vista social, a desaparición como grupo social daqueles campesiños acomodados, os kulaks.

En 1936, a case totalidade da superficie agrícola soviética estaba estruturada baixo dous modelos de explotación, denominados Koljós e Sovjós. Estes serán os dous modelos fundamentais durante todo o período de planificación centralizada, e son os modelos que estarán vixentes practicamente ata a desaparición da Unión Soviética.

Os modelos de explotación: Sovjós e Koljós

• Sovjós: é unha granxa do Estado, que é o propietario do produto, e os que traballan nela son asalariados.
• Koljós: é o modelo que máis se asemella á cooperatividade. O Koljós é o propietario dos medios de produción e do produto obtido, que vende ao Estado ou a outros koljóses. Os beneficios distribúense entre os membros en función da súa aportación laboral. Todos os membros seguían dispoñendo dunha pequena parcela no contorno da súa casa para cultivar determinados produtos básicos.

Este é un modelo que se implantou, en ocasións, acudindo á violencia. Foi vixente ao longo de todas as décadas ata o final da URSS. A partir de 1947 implantouse nos outros países do entorno socialista, pero non en todos. Por exemplo, en Polonia o 80% da propiedade agrícola seguirá en mans privadas.

Novos sectores industriais

Neste 2º Plan Quinquenal tamén se fixo fincapé na necesidade de lanzar novos sectores industriais ata entón descoñecidos, pero que ían xogar un papel fundamental, como a industria química. Continuou, ademais, ese desprazamento cara o leste do país.