Kanpo finantzaketa

Enviado por Chuletator online y clasificado en Economía

Escrito el en vasco con un tamaño de 5,56 KB

 

JESAPENAK: Finantzaketa sistema bat da. Enpresek jaulkitzen dituzten kreditu tituluak eta aurreztaile partikularrek eta beste enpresa batzuk erosten dituzte interes baten truke. Titulu hauek denak kopuru eta baldintza berekoak izaten dira. Denboraldi bat igarotzen denean, enpresak dirua eta dagozkion interesak itzuliko dizkio, hitzartutako baldintzen arabera. Enpresa handiek soilik jo dezakete finantzaketa honengana.

LEASING: Finantzaketa sistema bat da. Enpresak aktibo finkoko elementuren bat har dezake errenta kuota baten truke. Prozesu honetan 3 agente ekonomikok hartzen dute parte: Enpresa bezeroa, ondasun jakin baten beharrean dagoena. Ondasuna duen edo sortzen duen enpresa. ETA Leasing enpresa: ondasunaren erosketa finantzatu eta enpresa bezeroari alokairu baten truke ematen dio. Alokairu epea amaitzen denean, ondasuna leasing enpresari itzul dakioke, edo erosi egin dezake, kontratuan ezarritako prezio baten truke. Finantza modalitate honen oztopo nagusia, horrek dakarren kostu handia da. Baina abantailak ere baditu:
finantza baliabideak bilatu beharra ekiditen du eta abantaila fiskalak ere lor ditzake, leasing-aren kuoten zati bat gastua baita enpresarentzat eta emaitza ekonomikoa baxuagoa izango baita, hau da, zerga gutxiago ordaindu beharrean izango baita.

RENTING: Finantzaketa sistema bat da. Epe ertain eta luzerako ondasun higigarriak alokatzean datza. Errentariak epe jakin batean errenta finko bat ordaintzeko konpromisoa hartzen du eta renting enpresak, berriz, zerbitzu batzuk emateko konpromisoa hartzen du:

Kontratuak dioen epean ondasunaren erabilera erraztu. Ondasunaren mantentzea egin. Arrisku oroko asegurua kontratatu. Era honetan egindako alokairuaren errenta, fiskalki %100 kengarria den gastua da, ondasun higigarriekin egin daiteke soilik, eta ez dago errentamenduaren iraupen minimorik. Leasing-arekin konparatuz, errentariak, kontratua amaitzean, ez du erosteko aukerarik.

MERKATARITZA KREDITUA: Finantzaketa sistema bat da. Enpresak hornitzaileei egiten dizkien erosketak ordaindu gabe uzten dizkienean lortzen den finantzaketa automatikoa da. Fakturak ordaindu arte. Hornitzaileak eskura ordaintzeagatik deskonturik egiten ez badu, finantzaketa hau dohain izango da.

EFEKTU DESKONTUA: Finantzaketa sistema bat da. Enpresa batek berari zor dion bezeroaren zorra bankuari edo beste finantza erakunde bati saltzen dio muga eguna iritsi baino lehen eta finantza erakunde honek zenbatekoa aurreratzen dio, komisio eta interes gisa kopuru jakin batzuk kendu ondoren. Bankuak mugaeguna iritsi baino lehen diru-kopuru hori aurreratzeagatik kobratzen duen interes horri deskontu deritzogu eta horrek ematen dio izena operazioari. Hala ere, letra ordainduko ez balitz, bankuak aipatutako zenbatekoa kargatuko du enpresaren kontuan, bera baita, bankuaren aurrean, bere bezeroen kaudimenaren erantzule.

FAKTORING: Finantza sistema bat da eta honetan datza: Enpresak bezeroengan dituen kreditu-eskubide guztiak saltzen dizkio (fakturak, letrak) “factor” izeneko enpresa bati. Abantaila: enpresak berehalako likidezia lortzen du, eta ez-ordainduen eta berankorren arazoa saihesten du; izan ere, deskontuaren aldean, enpresa ez da bere bezeroek ez ordaintzearen erantzule. Modalitate honen desabantaila zera da: interes eta komisio kostu handia.

Entradas relacionadas: