Filo11

Enviado por Programa Chuletas y clasificado en Filosofía y ética

Escrito el en vasco con un tamaño de 3,75 KB

 
Izatearen teoria: platonek bere izatearen teorian 2 errealitate mota ezberdintzen ditu: ideien mundua, errealitate adigarria, materiagabea, betierekoa eta aldaezina eta mundu sentikorraren kausa dena. Hau 2. errealitate mota da, aurrekoaren kopia den heinean azpi mailakoa, inperfektoa eta materiala. Dualismo honetan oinarrituta, platonek 2 ezagutza maila desberdindu: episteme eta doxa. Episeme: ideien munduari dagokion ezagutza, unibertsala eta beharrezkoa, arrazoi bidez lortzen dena, ezagutza gorena. Doxa: aldakorra eta anitza, mundu sentikorrari dagokio eta beraz, zentzumenen bidez garatzen da. Doxaren bidez ezinezkoa da zientzia eta filosofia eraikitzea edo guztiontzat baliogarriak izan daitezkeen balore moral eta politikoak. Azken hau da platonen arrazoi nagusia bere ideien teoria planteatzeko. Hau da testuan platonek defendatzen duena. Dialektikaren bidez ikaslea betierekoa den errealitaterantz abiatuko du hausnarketa, barnean egia unibertsalak aurkitu arte. Sofistek aldiz ez dute onartzen sentikorra ez den beste errealitaterik. Hori dela eta esperientzia dute jakinduriaren iturria. Esperientzia aldakorra denez, ezagutza erlatiboa da, egia guztiak balio bera dute. Platon saiatuko da argudio hauek indargabetzen. Haitzuloaren mitoa: gauzen itxura aldakorraren atzean, platon egonkorra den zerbait aurkitzen saiatzen da, esentziak hain zuzen, hori baita bide bakarra egia unibertsalak egoteko. Testuinguru honetan beraz, ideien teoria dago: Platonek defendatzen du 2 errealitate daudela: (izataren teoria hasta planteatzeko). Testuari lotuz, hezierarik jaso ez dutenek ideien gaineko jakintza ulertezina egingo zaie.


Izatearen teoria: platonek bere izatearen teorian 2 errealitate mota ezberdintzen ditu: ideien mundua, errealitate adigarria, materiagabea, betierekoa eta aldaezina eta mundu sentikorraren kausa dena. Hau 2. errealitate mota da, aurrekoaren kopia den heinean azpi mailakoa, inperfektoa eta materiala. Dualismo honetan oinarrituta, platonek 2 ezagutza maila desberdindu: episteme eta doxa. Episeme: ideien munduari dagokion ezagutza, unibertsala eta beharrezkoa, arrazoi bidez lortzen dena, ezagutza gorena. Doxa: aldakorra eta anitza, mundu sentikorrari dagokio eta beraz, zentzumenen bidez garatzen da. Doxaren bidez ezinezkoa da zientzia eta filosofia eraikitzea edo guztiontzat baliogarriak izan daitezkeen balore moral eta politikoak. Azken hau da platonen arrazoi nagusia bere ideien teoria planteatzeko. Hau da testuan platonek defendatzen duena. Dialektikaren bidez ikaslea betierekoa den errealitaterantz abiatuko du hausnarketa, barnean egia unibertsalak aurkitu arte. Sofistek aldiz ez dute onartzen sentikorra ez den beste errealitaterik. Hori dela eta esperientzia dute jakinduriaren iturria. Esperientzia aldakorra denez, ezagutza erlatiboa da, egia guztiak balio bera dute. Platon saiatuko da argudio hauek indargabetzen. Haitzuloaren mitoa: gauzen itxura aldakorraren atzean, platon egonkorra den zerbait aurkitzen saiatzen da, esentziak hain zuzen, hori baita bide bakarra egia unibertsalak egoteko. Testuinguru honetan beraz, ideien teoria dago: Platonek defendatzen du 2 errealitate daudela: (izataren teoria hasta planteatzeko). Testuari lotuz, hezierarik jaso ez dutenek ideien gaineko jakintza ulertezina egingo zaie.

Entradas relacionadas: