Eliza gotikoa

Enviado por Chuletator online y clasificado en Arte y Humanidades

Escrito el en vasco con un tamaño de 6,97 KB

 

Neoklasizimoa: arkitektura, Arkitektura neoklasikoak beharrezkoak ez ziren apaingarri guztiei uko egin, eta eredu greziar, egipto eta erromataren bertsio sinplifikatuak bilatu ziren. Arkitektura erlijiosoa baztertu, eta izaera publikoko eraikinak eta hiri eremuak eraikitzea, liburutegiak, antzokiak.. Garrantzi handikoa izan zen Napoleonen ekarpena, arkitektura zibila bultzatu zuen. Parisen, Pierre Vignonek eraikitako madeleine eliza izan zen klasizismoaren ordezkari nagusia, zutabe handiak eta garaipen arkuak eraiki ziren. Alemanian, Gliptoteka. Espainian, Villanueva Pradoko museoa eraiki. Eskultura: oreka eta dinanismoa islatzen hasi ziren. Eskultura harmoniatsuagoa sortu zen, ondorioz, antzinate klasikoko ereduetan oinarrituta. Eredu klasikoek perfektutzat jotzen ziren. Mitologiaren gaia beti argertzen da. Materialei dagokienez, marmola eta brontzea landu ziren gehienbat. Erretratua monumentu publikoa eta hileta-monumentua jorratu zituen. Aldaketa handiak garatu ziren. Thorvaldsen eta Canova izan ziren eskultore neoklasiko nagusiak. Espainian, Campeny.


Pintura: Antzinateko ordena eta oreka hartu zituen inspirazio-iturri pintura neoklasikoak. Hiru ezaugarri nagusi hartu zituen pinturak: a)perspektiba lineala, zorrotz aplikatzea, pertsonaiak plano bakar batean kokatuta. B)Marrazkia lehenestea, eta kolore hutsak erabiltzea siluetak markatzko. C)Mundu klasikoari lotutako gaiak erabiltzea. Konposizioaren koherentzia arrazionala, eta horrek isla izan zuen jorratutako gaietan: klasikoak, historikoak eta mitologikoak, sentimenduak asko aipatzen direla.

Erromantizismoa, eza nagusiak: Jarrera sentimentak, eskuzabal eta idealista jakin bat adierazteko erabiltzen dira. Artearen arlora eramanda, arau neoklasikoa zurrunean kalkulu eta harmoniari aurka egiteko sortu zen erromantiko kontzeptua. Gorespen bitalista eta arlo berriak, gerra-gatazkak, herri-ohiturak esploratu beharra oinarri hartuta. Ezaugarri hauek: a)askatasun indibiduala eta nazionala lortzeko grina. B)historizismoa iraganeko sustrai nazionalak bilatzeko bide gisa. C)Natura sentikortasunaren ikuspegitik ulertu eta sentitzea. D)exotiko, irudimenezko eta irrazionalarekiko nahia.


La Madeleine eliza:
fitxa, egilea, vignon eta huvé.
krono, 1806-1842. Tipo, eliza. Materia, harria.
estilo, neoklasikoa.
koka, paris. Deskripzio, eliza tenplu klasiko moduan altxatzen da podium baten gainean. Podiumera mailadi zabal baten bidez iristen da. Arkupe oktastiloan 20 metroko garaierako zutabe korintoarrak nabarmentzen dira, oso dotoreak. Haien gainean, (las letras k aparencen) agertzen da. Triangelu formako frontoi bat ere badago lemaiek egindako eskultura dekorazioarekin. Funtzioa, Goi-erliebeen arrazoia. Lemairek landu zituen. Eredua, Vignonek Nimeseko Maison Carrée tenplua hartu zuen eredutzat.


Saturno bere umea jaten: fitxa: egilea, goya. Krono, 1820-1823. Teknika, mistoa. Neurri, 81,4-143,5cm. Estilo, erromantikoa. Gaia, mitologia. Koka, madril. Deskripzio, Goyak egindako pintura beltzak izeneko seriearen lan tragikoena da. Pintura sinplea da, kasi abstraktua. Gune guztiz ilun batek inguratzen du. Indarkeria handia adierazten da. Pintzelkadak aske eta indartsuak dira, eta marrazki perfektu bat ezkutatzen dute. Gaia, mitologiatik eta erritu magikoetatik abiatuta, krisian dagoen eta gainbehera doan herrialde bati buruzko hausnarketa egiten du Goyak. Amesgaizto irudikor bihurtuta eraman zuen koadrora artistak paletaren bidez. Ereduak, Rubens: saturno bere semea jaten.


Pentsalaria: fitxa, egilea, rodin. Krono, 1880-1900. Tipo, eskultura. Materiala, brontzea. Neurriak, 71,5x40cm. Estilo, inpresionista. Gaia, sinbolikoa. Koka, paris. Deskripzio: biluzik, harri batean eserita , soina aurrerantz makurtuta duela agertzen da rodinen obra. Burua eskuineko eskuan bermatuta du, eta magalean du ezkerreko besoa, hausnarketa batean dago. Zentripetua da eskulturaren konposizioa (barrurazkoa da). Deigarria da gorputz-ardatz guztiek erakusten duten tentsioa. Gaia, Gaur egun, bere buruhausteetan murgilduta dagoen pertsona anonimo baten adierazpena da pentsalaria eskultura lana. Ereduak, Michelangelo: esklaboa(1515)


Gau argitsua. Fitxa:egilea, van gogh. Krono, 1889. Teknika, olio-pintura. Neurriak, 92x74cm. Estilo, postinpresionista. Gaia, pasaia. Koka, new york. Deskripzio, Bi zatitan banatu zuen margolana: behekoan berri bateko urrutiko bista bat eta goikoan, zeruko astroen distira nabarmentzen da. Beheko partean, etxeak marra zuzen eta oinarrizko irudi geometrikoekin eraikita daude. Arboletan dinanismoa ezabatzen da, eta ordena eta lasaitasuna sortzen da. Artistak pintzelkadak dinamiko eta sagi-sagatsua erabiltzen du. Urdina da margolanaren protagonista. Gaia, Artistaren alderdi emozional eta sinbolikotik interpretatu behar da margolana. Eredua, Vlaminck:Chatouko etxeak.


Segalaria. Fitxa: egilea, van gogh. Krono, 1889. Teknika, olio-pintura. Neurriak: 92x74cm. Estiloa, postinpresionista. Gaia, pintura konstunbrista. Koka, zurich. Deskripzio, konposizioa bi zerrendatan egituratuta dago: beheko zerrenda horia eta goiko zerrenda urdina. Irudiaren forma itxia gailentzen da; garisoroak eta hodeiak, pintzelkada kementsu eta urduriekin eginda daude. Segalaria bere forma sinpleenean irudikatu zuen, baina kolore urdin eta horiko tonalitate kromatikoa erabili zuen; figura klasiko bat berrinterpretatu zuen bere estiloan. Gaia, Miresten zituen artisten margolanak kopiatzea erabaki zuen, horietako batzun milleten lanak ziren. Baina ez ziren kopia hutsak, berrinterpretazioak baizik. Esanahi sinbolikoa zuen beretzat.

Entradas relacionadas: