Concibese cerradi e finito

Enviado por Programa Chuletas y clasificado en Filosofía y ética

Escrito el en gallego con un tamaño de 5,59 KB

 


1.      A ciencia e a pregunta pola natureza

- A necesidade de explicarse o mundo:
O ser humano empezou a preguntarse polo universo e pola orden a que xorden as cousas e empezou a construír cosmogonías. A continuación buscou novos instrumentos para mellorar a exactitude das súas observacións, crearonse leis que explican a regularidade dos acontecimientos. A cosmoloxía estuda o mundo físico e proporciona unha imaxe xeral do mundo. O método científico provocou a substitución da cosmoloxía pola ciencia.

- A Ciencia: unha ciencia non ten definición xa que non é o mesmo falar dun teorema matemático ou da metereoloxía, polo tanto existe un problema de demarcación do que é ou non é a ciencia. Os trazos característicos da ciencia son a costratación coa realidade e a precisión na formulación, a ser posible matemática.

- Os diferentes tipos de ciencias: clasificamolas segundo o métdo de estudio utilizado.

   1) As ciencias formais: A loxica e a matematicas non se refiren a obxectos observables polos sentido e non ofrecen informacion sobre o mundo. Son precisamente universais e necesarias. Enontran a sua consistencia na propia coherencia da razon que as construen.

   2) As ciencias empríricas: Parten da observacion dos feitos e proporcionan informacion sobre o mundo. Non son universais nin necesarias, son xeneralizacions da experiencia.

   3) As ciencias socias: o seu obxeto de estudo son os feitos humanos, caracterizados pola intencionalidadealgo que non é observable. En case todas as ciencias un é observador e á vez é observado. Nalgunhas destas ciencias buscase unha comprensión. A herméutica é o método proposto con esta finalidade comprensiva.

2.      O método científico

- Indución e experiencia: o método científico é un procedemento indutivo, comeza formulando hipóteses. Realiza unas deduccións porque para poder comprobar esas hipóteses necesita deducir delas. Francis Bacon pensaba que a xeneralización era posible por mera acumulación de observacións.

- Elementos do método hipotético-dedutivo:

1) Observación dos feitos

2) Formulación da Hipótese

3) Dedúdencese consecuencias contrastables

4) A constratación mediante un experimento

5) É preciso criticar a constratación xa que unha hipótese non se pode confirmar absolutamente

   6) A hipótese confirmada con suficiente apoio indutivo elévase á categoría de lei. As leis son provisionais, a partir das leis fórmanse predicións.

7) As leis articúlanse nunha teorías

- Os límites da ciencia: a ciencia é un saber limitado e provisional xa que pódese considerar válidad a hipótese en tanto non se demostré a súa falsedade. A estre criterio chámaselle principio de falsabilidade. Outra imitación da ciencia é a redución aos feitos. Unha nova teoría é un cambio de paradigma.

3.      A imaxe da realidade na ciencia clásica

- A ciencia antiga: un universo cerrado.- o espazo concíbese cerrado e finito, o seu centro é a Terra (xeocentrismo). Aristóteles pensou un universo dividido en dous niveles (inferior; debaixo da Lúa é imperfecto- superior; máis alá e é perfecto). A interpretación medieval do mundo centrada en Deus e no mundo sobrenatural (teocentrismo)

- A nova ciencia: o universo aberto.- No renacemento revisouse as características dos sistema aristotélico e as características máis destacables son o heliocentrismo, o descubrimento das matemáticas e un novo método de coñecemento, ademáis dun dominio da natureza. A ciencia antiga observaba e contemplaba as calidades do mundo. A ciencia nova mide e extrae leis para dominalo.

- O sistema de Newton: o mundo como máquina.- coa caída da física e da astronimía aristotélica caeu a imaxe do mundo ordenado teolóxicamente. Newton formulou definitivamente a nova imaxe do mundo. Concibiuno como un espazo homoxéneo con capas diferentes ademáis dunha forza de gravidade ó que universo enteiro está sometido a esta lei de gravitación. Concíbese como un gran mecanismo de reloxería. O universo é infinito e tridimensional, está rexido por un detreminismo estrito. Faraday describiu a idución electromagnética e introduciu o concepto de campo. As grandes trasnformacións científicas débense ás matemáticas.

4.      As revolucións cinetíficas do século XX

1)      Na física as teorías da relatividade e cuántica

2)      Na bioloxía a bioquímica e a xenética

3)      No ámbito humano a revolución dixital e as neurociencias

A teoria da relatividade nos seus inicios di que a luz se comporta como onda e como partícula e a sua velocidade e constante. Esta di que non hay ningunmovemento absoluto, ni ningun punto de referencia fixo. Polo tanto non existen o tempo e o espazo separados senon un contunuo espazo tempo donde a masa e a enerxia son intercambiables, Explica o movemento acelerado dos corpos e a gravidade como unha curvatura do espazo tempo.

A teoria cuantica: Max Plank 1990, Pretende exokucar a estrutura da meteria no nivel atomico e subatomico. Heisenberg formula un caracter indeterminuista do mundo sibatomico no chamado principo de indeterminacion. "non se pode medir a vez a veolcidade e a posicion dunha particula" E dicir, podese predecir, ben a velocidade, ben a posicion dunha particula, pero non a vez. Esto suopon o fin do determinismo.

Entradas relacionadas: